Aktualnie przeglądasz kategorię ROZWÓJ DZIECI 2-5 LAT
Wyświetlam 1 - 3 z 3 notek

ZABAWY Z MALUSZKIEM 3 MS – 2 LATA

  • Napisane 11 sierpnia 2013 o 05:17

 ZABAWY Z MALUSZKIEM

 

Idzie rak

Idzie rak nieborak, czasem naprzód, czasem wspak, jak ugryzie będzie znak.” Kroczymy palcami po ciele dziecka, przy ostatnim zdaniu lekko szczypiemy.

Rodzina

„Ten pierwszy to nasz dziadziuś, a obok babunia. Największy to tatuś, a przy nim mamunia. A to jest dziecinka mała, tralalala la la. A to moja rączka cała, tralalala la la.” Pokazujemy dziecku kolejno palce, zaczynając od kciuka, a na końcu całą dłoń.

Sroczka

„Sroczka kaszkę warzyła, dzieci swoje karmiła” – dwoma palcami mieszamy kaszkę w zagłębieniu dłoni – „Temu dała na łyżeczce” – łapiemy za najmniejszy palec – „Temu dała na miseczce” – łapiemy za czwarty palec – „Temu dała na spodeczku” – łapiemy środkowy palec – „A dla tego nic nie miała, frrr… po więcej poleciała” – łapiemy palec wskazujący, a potem naśladujemy ręką lot ptaka.

Myjnia samochodowa

Dziecko (lub tylko jego ręka) jest samochodem, który podjeżdża do myjni, czyli mamy i gasi silnik – zamyka oczy. Mama rozpoczyna mycie. Płucze (palcami udaje spadające krople), szoruje szczotkami (delikatnie drapie), myje pianą (głaszcze), znowu płucze, suszy (dmucha), woskuje (masuje).

Robienie pizzy

Mama jest kucharką, a dziecko kawałkiem ciasta, które ona wyrabia. Mama dotyka dziecka (głaszcze, podszczypuje, ugniata) opowiadając o robieniu ciasta, które składa się z jajek, mąki, drożdży, wody itp. Udaje, że kroi pomidory, kiełbasę, pieczarki, posypuje pizzę przyprawami i tartym serem. Następnie wkłada pizzę do piekarnika, a potem zjada.

Zabawy orientacyjno – porządkowe

Stój prościutko!

Wiek: od 2 do 3 lat

Cel: ćwiczenie orientacji i reagowania na sygnał

Liczba dzieci: 6 – 8

Przebieg zabawy:

Dzieci chodzą i biegają w różnych kierunkach. Na zawołanie: „stoimy prościutko” – dzieci po zatrzymaniu prostują się.

Kto cię woła?

Wiek: od 2 do 3 lat

Cel: rozpoznawanie głosu kolegów

Liczba dzieci: 4 – 6

Przebieg zabawy:

Wyznaczone przez prowadzącą dziecko staje tyłem do pozostałych dzieci siedzących na podłodze. Jedno dziecko z grupy woła imię stojącego tyłem dziecka, które ma rozpoznać po głosie wołające dziecko. Jeśli mu się nie udało, próbuje odgadnąć jeszcze raz, ale już zwrócone twarzą do siedzących dzieci.

Co to jest?

 Wiek: od 2 do 3 lat

Cel: reagowanie na sygnał wzrokowy, słuchowy oraz rozwijanie

umiejętności przyporządkowania

Liczba dzieci: 6 – 8

Przebieg zabawy:

Prowadząca zabawę zapowiada dzieciom siedzącym w półkolu, że będzie wskazywała różne części ciała, co też czyni, za każdym razem nazywając ją. Właściwa zabawa zaczyna się wtedy, gdy prowadząca dotykając np. uszu, mówi – oczy. Zadaniem dzieci jest wskazanie nazwanej części ciała, a nie tej, którą mylnie pokazuje prowadząca.

Wieje wietrzyk

 Wiek: od 2 do 3 lat

Cel: reagowanie na sygnał, ćwiczenie spostrzegawczości,

wprawianie się w bieganiu w luźnej gromadce.

Liczba dzieci: 6 – 8

Pomoce: pęki kolorowych wstążeczek, grzechotka

Przebieg zabawy:

I.                    Osoba prowadząca jest „wiatrem”. Biega po sali, trzymając

w ręce pęk wstążeczek. „Szum wiatru” powoduje wirowanie „liści”

po całej sali – dzieci biegają. Gdy „wiatr” przestaje wiać (prowadząca

staje w miejscu), „liście” spadają na ziemię (dzieci przysiadają).

II.                 Prowadząca rozdaje dzieciom pęki kolorowych wstążek,

a sama potrząsa trzymaną w ręce grzechotką. Na słowa: „wietrzyk

wieje” dzieci biegają po Sali w dowolnym kierunku, poruszając

trzymanymi wstążkami. Na zapowiedź „wietrzyk ucichł” – grzechotka

milknie, a dzieci przysiadają, pochylając nisko główki.

 

 Zabawy na czworakach

 Coś ty, kotku, chciał?

Wiek: od 1 roku i 7 miesięcy do 3 lat

Cel: ćwiczenie orientacji oraz ćwiczenia mięśni grzbietu, kończyn

dolnych i górnych

Liczba dzieci: 6 – 8

Pomoce: krążki lub kółka od sersa

 Przebieg zabawy:

Dzieci siadają na nogach w pozycji klęczącej, przedramiona opierają się na podłodze i na nich opierają głowę – „kotki śpią”. Naprzeciwko każdego „kotka” leży krążek, wyobrażający miskę z mlekiem. Na podany sygnał „kotki” się budzą, wyciągają grzbiet w górę, mówią: „miau” i idą do miseczek z mlekiem. Osoba prowadząca recytuje teraz fragment wiersza J. Tuwima:

Miauczy kotek: miau!

Coś ty kotku miał,

Miałem ja miseczkę mleczka,

Teraz pusta jest miseczka,

A jeszcze bym chciał.

„Kotki piją mleko”, obchodzą miseczkę dookoła i wracają do pozycji wyjściowych

(siad klęczny, oparcie rąk o podłogę – „kotki” odpoczywają)

Pieski śpią

Wiek: od 1 roku i 7 miesiąca do 3 lat

Cel: ćwiczenie mięśni grzbietu, mięśni narządów mowy

(powtarzanie zgłoski hau)

Liczba dzieci: 6 – 8

 Przebieg zabawy:

 Dzieci w siadzie klęcznym opierają głowę na dłoniach – „pieski śpią”. Na sygnał prowadzącej „pieski” budzą się i w klęku podpartym „szczekają”: hau, hau, hau. Zabawę powtarzamy 2 – 3 razy.

Przejdź przez tunel

Wiek: od 1 roku i 7 miesięcy do 3 lat

Cel: ćwiczenie mięśni grzbietu, kończyn górnych i dolnych

Liczba dzieci: 6 – 8

Pomoce: kolorowe bramki

Przebieg zabawy:

Bramki ustawione są w szeregu, w odstępach0,5 mjedna od drugiej. Na polecenie prowadzącej dziecko rozpoczyna chód na czworakach przez utworzony z bramek tunel, by po jego przejściu wrócić normalnym krokiem na swoje miejsce

Zajączki uciekają do norek

Wiek: od 2 do 3 lat

Cel: ćwiczenie mięśni grzbietu, kończyn dolnych i górnych oraz orientacji

Liczba dzieci: 6 – 8

Pomoce: duża piłka

Przebieg zabawy:

Na Sali wyznaczone są miejsca na „norki zajączków”. Na dany sygnał „zajączki wybiegają z „norek”, biegają w różnych kierunkach i na polecenie prowadzącej zatrzymują się i kucają. Na uderzenie piłką o podłogę „zajączki” uciekają do „norek”. Zabawę powtarzamy 2 – 3 razy.

 Zabawy z elementami równowagi

Idź uważnie!

Wiek: od 2 do 3 lat

Cel: rozwijanie umiejętności zachowania zmiany kierunku ruchu,

doskonalenie równowagi przy chodzeniu i zwrotach,

umiejętność skupiania uwagi.

Liczba dzieci: 5 – 6

Pomoce: klocki, krążki, woreczki

Przebieg zabawy:

Na wąskiej dróżce (szerokość30 cm, długość3 m(, narysowanej kredą na podłodze lub patykiem na boisku, rozłożone drobne przedmioty – klocki, krążki, woreczki. Na polecenie prowadzącej dzieci kolejno przechodzą po dróżce, omijając leżące na niej przedmioty. Po wykonaniu zadania wracają na swoje miejsce, przechodząc obok „dróżki”.

Koniki

 Wiek: od 2 do 3 lat

Cel: wyrobienie równowagi przy staniu na jednej nodze, wzmocnienie

mięsni brzucha i kończyn dolnych.

Liczba dzieci: 6 – 8

Pomoce: krzesełka

Przebieg zabawy: Dzieci stoją obok krzesełek, trzymając jedną ręką za oparcie. Na podany sygnał zginają jedną nogę w kolanie, unosząc ja wysoko jak „koniki”. Za chwilę następuje zmiana nogi. Zabawę powtarzamy 2 – 3 razy.

Przejdź po drabince:

Wiek: od 2 do 3 lat

Cel: ćwiczenie orientacji, zręczności, doskonalenie koordynacji ruchów

Liczba dzieci: 5 – 6

Pomoce: skakanki

Przebieg zabawy:

Na podłodze układamy ze skakanek lub rysujemy kredą „drabinki”.

Dziecko przechodzi między szczebelkami tak, aby nie popsuć „drabinki.

Bociany chodzą po łące

 Wiek: od 1 roku i 7 miesięcy do 3 lat

Cel: ćwiczenie mięśni nóg

Liczba dzieci: 6 – 10

Przebieg zabawy:

Na polecenie osoby prowadzącej zabawę dzieci chodzą w różnych

kierunkach, wysoko podnosząc kolana. Na sygnał zatrzymują się, stają na

jednej nodze oraz wyciągają ręce w bok, mówiąc kle, kle, kle.

Zabawę powtarzamy 2 – 3 razy. 

Zabawy i ćwiczenia z elementami rzutu, chwytu, celowania i toczenia:

Celuj do kosza!

Wiek: od 1 roku i 7 miesięcy do 3 lat

Cel: doskonalenie umiejętności rzucania, rozwinięcie mięśni obręczy barkowej

i kończyn górnych, usprawnienie rąk i palców, wyrobienie celności

Liczba dzieci: 4 – 8

Pomoce: kosz, piłeczki lub woreczki

Przebieg zabawy:

Dzieci stoją w zakreślonym kole tak, aby miały swobodę ruchów. Prowadząca rozdaje im piłeczki i na dany sygnał rozpoczyna rzucanie do kosza stojącego wewnątrz tego koła (średnica koła zależy od wieku dzieci – patrz zabawa poprzednia). Gdy wszystkie piłki znajdą się w koszu, prowadząca wysypuje je, a dzieci podnoszą piłki i wracają na poprzednie miejsce.

Zabawę powtarzamy 2 – 3 razy.

Łap piłkę!

Wiek: od 1 roku i 7 miesięcy do 3 lat

Cel: ćwiczenie orientacji, doskonalenie ruchów rąk i palców

Liczba dzieci: 6 – 8

Pomoce: duża piłka

Przebieg zabawy:

Dzieci stoją w gromadce, a prowadząca rzuca piłkę tak, aby spadła

śród nich. Każde dziecko usiłuje schwytać piłkę w dowolny sposób, a to,

któremu się to udało, odnosi piłkę prowadzącej. Zabawę powtarzamy kilka razy.

Podawanie piłki dołem

Wiek: od 2,5 do 3 lat

Cel: rozwój koordynacji ruchów rąk, tułowia, wzmocnienie mięśni

grzbietu, doskonalenie uwagi i zręczności

Liczba dzieci: 2 – 4 pary

Pomoce: piłki średniej wielkości

Przebieg zabawy:

Pary dzieci stają do siebie tyłem w rozkroku. Jedno dziecko z pary

otrzymuje piłkę i ma podać ją swojemu partnerowi dołem, tocząc ją po

podłodze. Drugie dziecko z pary musi złapać piłkę i tą samą drogą oddać ją koledze.

                           

WADY POSTAWY U DZIECI – POLECAM !

  • Napisane 11 sierpnia 2013 o 03:27
imagesCAZBTJ56

WADY POSTAWY U DZIECI Wady postawy u dzieci stanowią coraz poważniejszy i częstszy problem medycyny wieku rozwojowego . Wprawdzie nie powodują zagrożenia życia, ale są przyczyną długotrwałych dolegliwości i znacznego dyskomfortu. Bagatelizowanie zaburzeń postawy u dzieci w przyszłości może przynieść różnorodne powikłania chorobowe. Wady postawy pogarszają warunki statyki ciała, powodują zwiększenie zużycia energii, poczucie znużenia i nerwowość. W ostatnich latach obserwuje się znaczny wzrost występowania wad postawy u dzieci. Nasze dzieci od kilku do kilkunastu godzin dziennie przebywają w pozycji siedzącej. Siedzą w szkole, podczas odrabiania lekcji i zajęć dodatkowych, a kiedy uwolnią się już od obowiązków najchętniej „odpoczywają” również…

CHARAKTERYSTYKA ROZWOJU 4-LATKA

  • Napisane 11 sierpnia 2013 o 03:12
kids_title

  CHARAKTERYSTYKA ROZWOJU DZIECKA 4-LETNIEGO Dziecko czteroletnie znacznie lepiej niż trzyletnie orientuje się w otoczeniu i nie potrzebuje bliskości dorosłych w takim stopniu jak trzylatek, jest bardziej ufne. Nie ma większych problemów z adaptacją do nowych sytuacji, osób, rzeczy czy pomieszczeń. Umie podporządkować się normom, zasadom                (np. podczas pełnienia dyżuru), zna imiona dzieci w grupie przedszkolnej, jest zaciekawione wybranymi elementami nowego środowiska. Zdobyte umiejętności ruchowe zwiększają jego poczucie niezależności i pomagają w poznawaniu otoczenia. Jest zręczne i energiczne fizycznie, pomysłowe i samodzielne. Czterolatek potrafi samodzielnie ubrać się i rozebrać, posługiwać się widelcem i wybrać produkty na kanapkę, którą chce zjeść;…